Sprawa rozpatrzona przez NSA dotyczyła stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy w sprawie wyrażenia zgody na przystąpienie do sporządzenia zintegrowanego planu inwestycyjnego dla realizacji elektrowni wiatrowych. Wojewoda uznał, że lokalizacja elektrowni wiatrowych nie może nastąpić na podstawie zintegrowanego planu inwestycyjnego, a ponadto zakwestionował zakres obszaru objętego projektem planu

Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił stanowisko organu nadzoru. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił jednak wyrok sądu I instancji oraz rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody.

NSA wskazał, że zintegrowany plan inwestycyjny stanowi szczególny rodzaj miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych lokalizacja elektrowni wiatrowej następuje wyłącznie na podstawie planu miejscowego. Jednocześnie jednak art. 37n ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi, że ilekroć w przepisach ustaw lub przepisach odrębnych jest mowa o planie miejscowym lub miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, należy przez to rozumieć również zintegrowany plan inwestycyjny.

W konsekwencji lokalizacja elektrowni wiatrowych może nastąpić również na podstawie zintegrowanego planu inwestycyjnego. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w art. 37ec ust. 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepis ten odrębnie reguluje sytuację, gdy zintegrowany plan inwestycyjny dotyczy wyłącznie lokalizacji instalacji odnawialnych źródeł energii innych niż elektrownie wiatrowe, co oznacza, że ustawodawca dopuścił możliwość lokalizacji samych elektrowni wiatrowych na podstawie zintegrowanego planu inwestycyjnego.

NSA wyjaśnił również, że choć zgodnie z art. 37ea ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zintegrowany plan inwestycyjny obejmuje wyłącznie teren inwestycji głównej oraz inwestycji uzupełniającej, to przy lokalizacji elektrowni wiatrowych należy uwzględnić również art. 7 ust. 1 pkt 2 tej ustawy.

Przepis ten wymaga bowiem, aby plan miejscowy przewidujący lokalizację elektrowni wiatrowej obejmował co najmniej obszar położony w odległości określonej w art. 4 ust. 1 tej ustawy, a więc co do zasady w odległości odpowiadającej dziesięciokrotności wysokości elektrowni wiatrowej albo – jeżeli plan przewiduje inną odległość – nie mniejszej niż 700 metrów.

W konsekwencji w przypadku lokalizacji elektrowni wiatrowych na podstawie zintegrowanego planu inwestycyjnego zakres inwestycji głównej powinien być określany z uwzględnieniem wymogów wynikających z ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych.

NSA