Pismem z 1 marca 2024r. czytelnik powiadomił Prokuraturę Rejonową Warszawa-Śródmieście o możliwości popełnienia przestępstwa przez komornika i „nieustalone osoby z Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy-Śródmieścia” – świadomego działania na szkodę jego prywatnego interesu

Jak udało nam się ustalić przez „nieustalone osoby z Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy-Śródmieścia” czytelnik miał na myśli sędziów, którzy wydawali postanowienia w sprawie wyceny jego nieruchomości – miejsca garażowego.

Wg czytelnika, miejsce garażowe zostało sprzedane za 38.520 zł, przy wartości rynkowej takiego miejsca na poziomie 70.000 – 80.000 zł.

Czytelnik uważa, że komornik miał świadomość, że wycena jest bardzo zaniżona, jednak oddalał jego wnioski o sporządzenie aktualnej wyceny argumentując to tym, że licytacja zweryfikuje cenę. Z kolei sędziowie oddalali jego skargi na postanowienia komornika oddalające jego wnioski.

Postanowieniem z 29 czerwca 2024r. Prokuratura Rejonowa Warszawa-Śródmieście umorzyła śledztwo w sprawie przekroczenia uprawnień przez komornika wobec stwierdzenia, iż czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego.

W postanowieniu nie ma nic o sędziach.

Czytelnik zaskarżył umorzenie śledztwa. W zażaleniu wprost napisał o tym, że zażalenie dotyczy także sędziów, którzy mogli działać na jego szkodę.

Postanowieniem z 12 marca br. sędzia V Wydziału Karnego SR dla m. st. Warszawy oddaliła jego zażalenie na umorzenie śledztwa.

W tym postanowieniu także jest mowa tylko o komorniku, o sędziach nie ma ani słowa.

Czytelnik uważa, że został skrzywdzony, jak również wierzyciele. Miejsce parkingowe zostało bowiem sprzedane znacznie poniżej wartości rynkowej.

Chce, by redakcja ustaliła, dlaczego sędziowie „zniknęli” z jego zawiadomienia.

Postaramy się to ustalić.

Pytania do SSR Magdaleny Baran, prezes SR dla m. st. Warszawy:

– W sprawie wyceny miejsca garażowego czytelnika, kto konkretnie z sędziów rozpatrywał jego skargi na czynności komornika – związane bezpośrednio z wyceną tej nieruchomości?

Dotyczy zarówno skargi na opis i oszacowanie, jak i skarg na oddalenie wniosków o sporządzenie dodatkowego opisu i oszacowania nieruchomości. Prosimy także o podanie sygnatur spraw.

– Kiedy była rozpatrzona skarga na opis i oszacowanie opisanej nieruchomości?

– Czy na jakimkolwiek etapie postępowania, wycena dokonana przez biegłego na zlecenie komornika była przedmiotem oceny przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych (art. 157.1 Ustawy o gospodarce nieruchomościami)?

– Czy o taką ocenę czytelnik złożył wniosek?

Aktualizacja: 9 stycznia

Magdalena Hemerling, wiceprezes Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawy:

W nawiązaniu do maila z 29 grudnia 2025 roku informuję, że Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie realizuje wnioski o informację składane przez przedstawicieli mediów na podstawie art. 3a Ustawy z 26.01.1984r., prawo prasowe (Dz.U.2018.1914 tj.), co oznacza, że prawo dostępu prasy do informacji publicznej reguluje Ustawa z 06.09.2001 r., o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2022.902 t.j.).

Przepis art. 3a odsyła dziennikarzy w zakresie prawa dostępu prasy do informacji publicznej wprost do przepisów ustawy z o dostępie do informacji publicznej, co z kolei oznacza, że dziennikarz ma takie same prawa i obowiązki jak każda inna osoba, która żąda dostępu do informacji publicznej (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 30 maja 2023 r., sygn. akt II SAB/Ke 48/23). Wobec powyższego Sąd Rejonowy dla m.st.
Warszawy w Warszawie udostępnia informację publiczną wyłącznie w zakresie uregulowanym ustawą o dostępie do informacji publicznej i w jej granicach.

Podaje tylko informacje w zakresie swojej działalności, nie komentując czynności objętych niezawisłością sędziów, w tym nie podejmując polemiki w zakresie oceny decyzji procesowych dotyczących konkretnych postępowań. Nie dokonuje interpretacji przepisów.

Pragnę zwrócić uwagę, że tryb zastosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej jest obligatoryjny w odniesieniu do instytucji obowiązanej do jej stosowania. Taką instytucją jest Sąd.
Prezes Sądu zatem bez wątpienia jest organem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej, w której jest posiadaniu i nie jest tu istotą kwestionowanie tego obowiązku. Zgodnie z treścią art. 3a prawa prasowego w zakresie dostępu prasy do informacji publicznej stosuje się wyłącznie przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Jeżeli prasa występuje o udzielenie informacji do sądu, informacja ta może nastąpić wyłącznie w oparciu o ww. ustawę (por. wyrok WSA w Warszawie z 17.09.2025 r., II SAB/Wa 371/25) ma miejsce jedynie w
odniesieniu do informacji publicznej (por. wyrok NSA z 10.02.2016 r., I OSK 1321/15).

W odpowiedzi wobec tego na Pana zapytanie mailowe skierowane do Prezesa Sądu tj: 

„– W sprawie wyceny miejsca garażowego czytelnika, kto konkretnie z sędziów rozpatrywał jego skargi na czynności komornika – związane bezpośrednio z wyceną tej nieruchomości? Dotyczy zarówno skargi na opis i oszacowanie, jak i skarg na oddalenie wniosków o sporządzenie dodatkowego opisu i oszacowania nieruchomości. Prosimy także o podanie sygnatur spraw.

– Kiedy była rozpatrzona skarga na opis i oszacowanie opisanej nieruchomości?
– Czy na jakimkolwiek etapie postępowania, wycena dokonana przez biegłego na zlecenie komornika była przedmiotem oceny przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych (art. 157.1 Ustawy o gospodarce nieruchomościami)?
– Czy o taką ocenę czytelnik złożył wniosek?”

informuję, że zaszła konieczność przeprowadzenia analizy wniosku pod kątem jego oceny tj. charakteru wniosku oraz objętych nim informacji. Ocena, czy w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej (dalej: u.d.i.p.) Pana żądanie dotyczy informacji publicznej została dokonana i w jej wyniku zawiadamiam, że wnioskowana informacja wykracza poza granice określone w ustawie o dostępie do informacji publicznej i ustawa ta nie ma zastosowania do rozpatrzenia niniejszego wniosku.

Wyjaśniam jednocześnie, że wszelkie informacje w żądanym zakresie, Czytelnik – jak Pan wskazuje w mailu - jako strona postępowania ma prawo uzyskać i wyjaśnić na gruncie postępowań toczących się z Jego udziałem a wątpliwości w przedmiocie wydanych orzeczeń poddać kontroli instancyjnej.

Warto w tym miejscu podkreślić, że prawo do informacji publicznej co do zasady ma bardziej ograniczony zakres niż prawo dostępu do akt postępowania. Trzeba zaznaczyć, że strona postępowania sądowego ma szersze uprawnienia informacyjne, niż w trybie ustawy do informacji publicznej.

Przepisami szczególnymi w odniesieniu do ustawy o dostępie do informacji publicznej są np. art.156 k.p.k. w odniesieniu do postępowania karnego, art. 9 k.p.c., odnośnie postępowania procesowego oraz art. 525 k.p.c. w odniesieniu do postępowania nieprocesowego i mają one pierwszeństwo w stosowaniu przed ustawą o dostępie do informacji publicznej.

W tych okolicznościach żądanie informacji w powyższym zakresie choćby pochodziło bezpośrednio od wnioskodawcy nie podlega rozpatrzeniu w trybie dostępu do informacji publicznej a w trybie dostępu do akt własnej sprawy, jednak wymaga od nadawcy wskazania danych identyfikujących postępowanie z własnym udziałem tj. wskazania sygnatury akt sprawy sądowej, której zapytanie dotyczy.

Niezależnie od powyższego pragnę wskazać, że informacja będącą przedmiotem Pana zainteresowania w części dotyczącej wskazania osoby sędziego rozpoznającego sprawę mogłaby zostać udostępniona, lecz przy braku wskazania sygnatury akt nie jest możliwa do ustalenia. Pragnę bowiem zwrócić uwagę, że tut. Sąd jest największym sądem rejonowym w Polsce, zarejestrowane w nim jest kilkaset tysięcy spraw. Podane przez Pana okoliczności w żaden sposób nie pozwalają na identyfikację spraw objętych zapytaniem.

Niniejsza odpowiedź nie stanowi odmowy udostępnienia informacji publicznej, lecz informacją o braku możliwości zastosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej do jego rozpatrzenia.

Zgodnie z wyrokiem NSA z 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA 4059/2001 jeżeli wnioskowana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, wówczas nie ma podstaw do wydawania decyzji odmownej, lecz o powyższym należy wnioskodawcę poinformować pismem.
Organ zatem nie jest zobligowany do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji, a jedynie do zawiadomienia o tym wnioskodawcy (por. IV SAB/Gl 29/15, I OSK 182/15, I OSK 2208/12) co czyni niniejszym pismem informacyjnym.

cdn.

Ludwika Stas

Jan Wels

foto: Pixabay